Nieuwjaarstoespraak 2018 burgemeester Ard van der Tuuk

RSS

Hieronder kunt u de nieuwjaarstoespraak van burgemeester Ard van der Tuuk teruglezen. Deze woorden sprak hij op dinsdag 9 januari tijdens de gemeentelijke nieuwjaarsreceptie in Niekerk.

Welkom dames en heren, welkom allemaal

Even onder elkaar hier in De Rotonde in Niekerk aan het begin van het nieuwe jaar. Ik wens u allen een gelukkig en bovenal ook een heel gezond 2018. En over gezond gesproken. Ik wil wethouder Elly Pastoor bij u excuseren voor vanavond. Zoals u wellicht weet heeft zij haar enkel gebroken. We wensen haar veel beterschap.

Dit is de laatste keer dat we als gemeente Grootegast een nieuwjaarsreceptie houden. Nog één jaar en het bestaan van onze relatief kleine gemeente Grootegast zal geschiedenis zijn. Een geschiedenis die teruggaat naar rond 1800. In de Franse tijd werden namelijk de gemeentes als instelling van plaatselijk bestuur gevormd.

Er waren al wel kerspels, kerkgemeentes, en in 1803 werden die kerspels bestuurlijke eenheden. Het werden daarmee een soort eerste gemeentebesturen. Aan het hoofd stond toentertijd een grietman. De grietman had twee taken: een rechterlijke en een bestuurlijke. Dat betekende dat hij recht sprak en qua bestuur hield hij zich bezig met vaststellen van regels voor de markten, het onderhoud van wegen en dijken, de armenzorg en waterstaatszaken.

Onder koning Lodewijk Napoleon kwam het in 1808 tot een eerste uitgewerkt reglement voor het bestuur van Groningse gemeenten. Op basis van deze regeling ontstonden binnen het Departement Groningen 36 gemeenten. De eerste herindeling in Groningen zo u wilt al in 1808. De gemeente Grootegast omvatte toen Opende, Doezum, Stroobos, Lutjegast, Grootegast, Sebaldeburen, Oldekerk, Niekerk en Faan.

Bij de inlijving van Nederland in het Franse Keizerrijk in 1810 kwam opnieuw een herindeling van het bestuur. De tweede herindeling. Er werd gestreefd naar kleinere bestuurlijke eenheden. De 36 gemeenten werden nu 62 gemeenten. Bij het Keizerlijk Decreet van 21 oktober 1811 werd de gemeente toen weer verdeeld in de afzonderlijke gemeenten Grootegast, Oldekerk en Zuidhorn.

Op een kleine grenswijziging na is het gebied tot de herindeling van 1990 in oppervlakte gelijk gebleven. Toen kwam de derde herindeling. Nu weer van klein naar groot en werden Grootegast en Oldekerk weer samengevoegd.

En nu dan de vierde herindeling. Over iets minder dan een jaar zullen we met de gemeenten Leek, Marum en Zuidhorn en het gebied Middag Humsterland de nieuwe gemeente Westerkwartier gaan vormen. Groter nu dus weer. En dat fusietraject gaat erg goed. We liggen op koers, de verhoudingen zijn goed. Misschien is Westerkwartier wel een hele natuurlijke eenheid voor dit gebied.

Welke conclusie kunnen wij uit deze geschiedenis trekken?

Dat de geschiedenis zich vaak herhaalt en dat het in het leven van het overgrote deel van de mensen niet gaat om welke grootte hun gemeente heeft. Anders zou dat wel veel vaker zijn veranderd in de afgelopen 220 jaar.

Als u de streekkrant een beetje volgt weet u dat ik als burgemeester echtparen die hun 60 jarig huwelijk vieren verras met een bloemetje. Het is echt mooi om namens u allen een echtpaar te feliciteren, met hen te praten over hun leven, hun geluk, maar ook hun verdriet. Ook de minder mooie gesprekken als er iets ergs is gebeurd of als er conflicten zijn verrijkt je als mens.

De meeste van die gesprekken gaan snel over de trots op kinderen en kleinkinderen en vaak ook achterkleinkinderen. Het gaat om verdriet over zij die er niet meer zijn. Het gaat altijd ook over werk, vaak onder moeilijke omstandigheden vroeger bijvoorbeeld tijdens de oorlog, over de verwondering over alles wat de huidige moderne tijd heeft gebracht. Zo snel en zo veel.

Kortom het gaat ons als mensen om onze familie, de toekomst van onze kinderen, hun en onze eigen gezondheid, leuk werk waar waardering van anderen voor is, een gezellig feestje af en toe. Het geeft mij als uw burgemeester een goed beeld van de levens van mensen, waar het om gaat in het leven en waar we dus aandacht voor moeten hebben met elkaar.

Het gaat bij alles wat we doen om de mens, om ons met elkaar. Bij alles wat we doen moet dat centraal staan.

Ik ben onder de indruk hoe de mensen in de gemeente Grootegast met elkaar omgaan en wat zij samen van de grond kunnen krijgen. De mens staat in onze gemeenschap nog centraal en dat moeten we koesteren. Die verbondenheid onderling, de goede samenwerking is de bases voor heel veel succes, daar mag Grootegast heel trots op zijn.

In 2018 hebben we de ambitie om een aantal dingen nog goed te regelen voorafgaand aan de fusie. Wethouder Pastoor heeft samen met zwembad de Woldzoom in Doezum al een familieglijbaan geregeld. Dit voorjaar is de start en finish van de Healthy Ageing tour in Grootegast. In Opende is een stichting druk bezig met het Droomwonen project in het centrum van het dorp. Wethouder Smedes is daarbij vanuit de gemeente nauw betrokken. Lutjegast gaat nog meer Abel Tasman dorp worden en daarom is wethouder De Haan dan ook bezig met de realisatie van een te bezoeken herinnering op de locatie waar Abel Tasman is geboren. Hier in Niekerk zijn mooie kunstgrasvelden gerealiseerd en wordt geïnvesteerd in duurzaamheid van dit dorpshuis, De Rotonde.

En ik kan nog veel meer projecten noemen. Kortom we gaan in het laatste jaar niet stilzitten. En natuurlijk blijft de dienstverlening van de gemeente Grootegast ook het komend jaar gewoon op orde, zoals u van ons gewend bent.

Ik zei vorig jaar na drie maanden en nu na 15 maanden zeg ik nog steeds dat mij opvalt hoe hoog de kwaliteit van de infrastructuur, de voorzieningen, het groen en de dienstverlening is in onze gemeente.

We hebben de zaken goed voor elkaar in Grootegast!

Vorig jaar heb ik het mokbezoek geïntroduceerd. Volgens mij is dat goed bevallen. Ik heb veel organisaties en verenigingen bezocht. En wat mij betreft gaan we hier ook gewoon mee door in 2018. We doen daar echter een espressomokje bij. De bedoeling hiervan is een speeddate met de burgemeester. Als er behoefte is aan een snelle kop koffie dan kan dat met het espressomokje.

En bij het afscheidsjaar van Grootegast wilde ik symbolisch de mensen op het podium zetten. Dat is bij alles wat we doen de komende tijd waar het om gaat. De Grootegaster! Het is natuurlijk niet mogelijk om alle inwoners in het zonnetje te zetten –hoewel ik dat graag zou willen- maar ik heb een kleine selectie moeten maken.

Ik heb hier een foto van de oudste inwoner van onze gemeente en dat is mevrouw Grietje Hovenga-Hovinga. Zij is 100 jaar en woont in het verzorgingscentrum “Het Hooge Heem” in Grootegast. Ik ben afgelopen jaar nog bij haar verjaardagsfeest geweest.

En dan heb ik uiteraard ook een foto van de jongste aanwinst in onze gemeente. Dat is Dua Hana en zij woont in Opende. Zij is op 3 januari geboren, vandaag dus 6 dagen oud. En tussen deze twee uitersten zitten de overige inwoners van de gemeente waaronder u.

Het liefst had ik u allemaal hier voor het podium uitgenodigd. Om samen te staan tussen de oudste en de jongste inwoner van onze gemeente voor het maken van een groepsfoto, maar dat is logistiek niet uitvoerbaar, hoewel wij wel een kundig fotograaf in ons midden hebben in de persoon van Koos van Dobbeljoe.

Wij moeten roeien met de riemen die wij hebben en daarom stel ik u voor vanaf uw eigen plek een toost uit te brengen op onze oudste inwoner mevrouw Hovenga-Hovinga en op onze jongste, Dua Hana en op iedereen daartussen. Een toost op onze gemeenschap. Een toost op Grootegast, en op een heel gelukkig en gezond 2018 voor u allen.

Proost.

Top